(یادداشتی در استقبال از سخنان راهبردی حجت الاسلام طائب رئیس سازمان بسیج مستضعفین کشور)
ملیکا قرمزی – به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین
عنوان یادداشت از من نیست؛ جمله ای است از حجت السلام حسین طائب رئیس جدید سازمان بسیج مستضعفین کشور در دیدار اخیر با علما و مراجع تقلید در قم و زمانی که این جمله را خواندم، احساس کردم این دقیقاً همان صدایی است که امروز بیشتر از هر زمان دیگری به شنیدنش نیاز داریم. من این یادداشت را در استقبال از همین نگاه راهبردی می نویسم؛ چرا که معتقدم این جمله یک موضع‌گیری ساده نیست، بلکه شاه کلیدی است که می‌تواند بسیاری از گره‌های کور اجتماعی ما را باز کند.
راستش را بخواهید به عنوان کسی که تمام دغدغه اش در این روزها، جان گرفتن دوباره‌ی «وفاق و امید» در استان اصفهان است، این رویکرد را بسیار حیاتی می‌دانم. ما سال هاست که گاهی ناخواسته، تصور کرده ایم برای رسیدن به انسجام، باید همه را شبیه به هم کنیم؛ غافل از اینکه قدرت واقعی یک جامعه، درست مثل زیبایی معماری و هنر همین اصفهان خودمان، در کنار هم قرار گرفتن نقش ها، طرح ها و رنگ های متفاوت است.
وفاق ملی اصلاً به این معنا نیست که از سلیقه‌ها و تفاوت هایمان دست بکشیم. اتفاقاً وفاق واقعی و آن امید زنده‌ای که دنبالش هستیم، دقیقاً در همان نقطه ای متولد می‌شود که افراد جامعه با تمام تفاوت های فکری شان تصمیم می گیرند برای یک دغدغه ی مشترک؛ یعنی ساختن یک ایرانِ قوی، آستین بالا بزنند.
این صحبت ها نشان دهنده ی یک تغییر ریل استراتژیک است. اینکه بپذیریم بسیج آینده و در نگاهی کلان تر جامعه ی آینده ی ما، متعلق به همه ی کسانی است که دلشان برای این آب و خاک می تپد. پای کار آوردن مردم و ساختن یک جامعه ی امیدوار، با دستور و یک شکل کردن آدم ها اتفاق نمی افتد؛ بلکه با به رسمیت شناختن همین تکثر و باز کردن چتر پذیرش برای همه ی سلیقه ها شکل می گیرد. این تنها مسیر روشن ما برای فردای ایران است.
✍️ ایمان محبی
سفیر وفاق و امید استان اصفهان