از تکریم تا تحقیر؛ وقتی گنجینه‌های صنعت مخابرات، رها می‌شوند!؟

بهمن توکلی فرد – به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین

این روزها، شرکت مخابرات ایران که روزگاری نه‌تنها در عرصه فنی که در حوزهٔ خدمات و درآمدزایی، الگوی سایر بنگاه‌های دولتی بود، با رفتاری دوگانه، پرده از یک تناقض بزرگ برداشته است.
کانون بازنشستگان مخابرات منطقه اصفهان به‌تازگی اعلام کرده که سال‌ها تعلل در پرداخت حقوق قانونی و حالا تصمیم نسنجیده برای قطع بیمه‌ی تکمیلی، تمام آن تکریم‌های لفظی را زیر سوال برده است. پرسش اینجاست که چگونه مدیری که از «ریش‌سفیدان» و «بنیان‌گذاران» سخن می‌گوید، می‌تواند به‌راحتی از کنار دغدغه‌های معیشتی و درمانی آنان بگذرد؟
بازنشسته‌ای که دهه‌ها برای توسعه‌ی زیرساخت‌های ارتباطی این کشور تلاش کرده، امروز باید نگران هزینه‌های درمانی باشد؛ در حالی که شرکت مخابرات به خوبی واقف است که قطع بیمه‌ی تکمیلی، چیزی جز سنگ‌اندازی بر سر راه کسانی نیست که روزی سنگ‌بناهای این صنعت را چیدند.
تجربه ثابت کرده است که سازمان‌های موفق، بقا و رشد خود را مدیون احترام به پیش‌کسوتان خود هستند. وقتی ریشه‌ها (بازنشستگان) در خاک فراموشی و بی‌توجهی دفن شوند، شاخه‌ها (خدمات نوین، درآمد و اعتبار) هرگز به بار نخواهند نشست. آیا مدیران مخابرات نمی‌بینند که انباشت این بی‌مهری‌ها، سرمایه‌ی اجتماعی و اعتماد به این برند را مخدوش کرده است؟
این در حالی است که ماده‌ی ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و قوانین کار بر لزوم حمایت از بازنشستگان تأکید دارند و بی‌توجهی به این قوانین، نه‌تنها غیرانسانی که غیرحرفه‌ای و غیراقتصادی نیز هست.
راهکار روشن است: پیش از آنکه دیر شود، باید برای مطالبات معوقه و وضعیت بیمه‌ی تکمیلی بازنشستگان چاره‌اندیشی کرد. بازنشستگان امروز، آینه‌ی تمام‌نمای فردای ما هستند. اگر خواهان آینده‌ای بهتر برای صنعت مخابرات هستیم، باید امروز قدر این گنجینه‌های ارزشمند را بدانیم؛ نه با شعار، که با عمل.
از مدیرعامل محترم مخابرات ایران انتظار می‌رود در این خصوص شفاف‌سازی کرده و برنامه‌ی عملی خود را برای ۶۰ هزار بازنشسته و همچنین آیین‌نامه ۸۹/۲۴ اعلام کنند