
قهدریجانِ اصفهان با تولید یکچهارم پیاز ایران، موتور محرک امنیت غذایی کشور است؛ اما فعالان این حوزه در آستانه دومین جشنواره ملی پیاز و پیازکاران، از زنجیرهای از موانع فرسایشی — از شروط محیرالعقول بانکی و اتهامات قاچاق سوخت در سایر استانها گرفته تا چالشهای بحران آب و نیروی کار — پرده برداشتند که ریشه توان این قطب کشاورزی را میساید.
ملیکا قرمزی _ به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین
اگر پیاز را در سبد مصرفی خانوارها «بیبدلیل» بدانیم، پویانمایی تولید آن در کشور بدون نام «قهدریجان» در شهرستان فلاورجان معنایی ندارد. منطقهای که این روزها با برگزاری دومین جشنواره ملی پیاز و پیازکاران، تلاش میکند صدای مطالبات انباشتهشده تولیدکنندگانی باشد که سهم بزرگی در سفره مردم دارند، اما زیر بار مشکلات خرد و کلان، نفسشان به شماره افتاده است.
در نشست خبری این رویداد، پیازکاران پیشکسوت منطقه بیپرده از رنجهایی سخن گفتند که سالهاست پشت نقاب درخشان «تولید انبوه» پنهان مانده است:
√پیشگامان الگوی کشت بدون حمایت: به گفته حسین فانی، کشاورزان قهدریجان سالها پیش از طرحهای دولتی و با اتکا به ریسک شخصی و تجربه، اراضی مستعد کشت را در سراسر کشور شناسایی کردهاند؛ مسیری که دولت میتواند بدون آزمون و خطا از آن درس بگیرد. بومیسازی تجهیزات مکانیزه سمپاشی و تلاش برای تکثیر بذرهای انحصاری خارجی در شرایط تحریم، شاهدی بر این خودکفایی بومی است.
√تسهیلات بانکی در غریبی با کشاورزی: محمود مرادی با انتقاد از سیستم بانکی تصریح میکند که مطالبه «معدل حساب» برای اعطای سرمایه در گردش، سنخیتی با هزینههای جاری و فصلی کشاورزی (همچون دستمزد هزاران کارگر) ندارد. او از تناقض رفتاری بازار گلایه میکند: در سال رکود، خبری از حمایت نیست و در سال گرانی، انگ «دپوی هدفمند» و دلالی به کشاورز زده میشود.
√از قاچاقنماپنداری سوخت تا بحران انرژی: عبدالله جمالی نیز از موانع تردد بیناستانی تراکتورها، چالش حمل سوخت که گاه بوی «قاچاق» به خود میگیرد، کمبود نیروی کار اتباع و بحرانهای زیرساختی (آب، برق و گاز) یاد میکند؛ بحرانهایی که نسخه پیچیدن برای «توسعه گلخانهای» را بدون تأمین پایدار انرژی به سرابی تبدیل کرده است.
جشنواره ملی پیاز قهدریجان، امروز فراتر از یک آیین محلی، زنگ خطری است برای سیاستگذارانی که باید پیش از آب شدن کامل این «طلای سفید» در آتش مشکلات، فکری به حال زنجیره تولید، قوانین بانکی و حمایت واقعی از دستهای پینهبسته کشاورزان اصفهانی بکنند.