مدیریت هوشمند هزینه‌های کود در کشاورزی
مجید محمدی، مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گلستان گفت: کاهش هزینه کود به معنای «نخریدن کود» نیست، بلکه به معنای «هوشمندانه مصرف کردن» است.
نرگس حسین زاده-پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین
وی افزود: با تلفیق آزمون خاک، استفاده ترکیبی از کودهای شیمیایی و زیستی و برنامه‌ریزی دقیق در تناوب زراعی، هزینه‌های جاری مزارع می‌تواند تا ۴۰ درصد کاهش یابد.
محمدی اظهار کرد: وزارت جهاد کشاورزی در فصل زراعی جدید تصمیم گرفته است تا به منظور نگرانی کشاورزان در تأمین کودهای مورد نیاز، علاوه بر شش محصول اساسی شامل گندم، جو، کلزا، چغندرقند، سیب‌زمینی و کاملینا، کودهای یارانه‌دار به دیگر محصولات زراعی تحت پوشش الگوی کشت در استان نیز تخصیص یابد.
وی خاطرنشان کرد: خوشبختانه با وجود اوج تقاضا برای کودهای یارانه‌ای ازته و پتاسه، بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده، کودهای یارانه‌ای طبق الگوی کشت استان توزیع خواهد شد و به طور متوسط، روزانه حدود ۳۰۰ تن کود اوره به شهرستان‌ها حمل و تحویل شبکه بزرگ توزیع می‌شود. همچنین توزیع سهمیه کود اوره برای کشت پائیزه از شهریور ماه سال جاری آغاز شده است.
مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گلستان به مصرف کودهای ماکرو کامل گرانوله اشاره کرد و گفت: این کودها حداقل سه عنصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم را به نسبت‌های مشخص و هم‌زمان در اختیار گیاه قرار می‌دهند و توصیه کرد که کشاورزان برای دستیابی به حداکثر ظرفیت کود، از کودهای با درصد عناصر غذایی بالا استفاده کنند.
محمدی بیان کرد: شکل گرانوله این کودها مزایای متعدد دارد، از جمله سهولت در حمل و نقل و پخش، کاهش تلفات ناشی از هدر رفت نیتروژن و یکنواختی در پخش.
وی هشدار داد که یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات در مزارع بزرگ، تجویز یک نسخه واحد برای کل زمین است و لازم است قبل از شروع کشت، آزمون خاک انجام گیرد تا نیازها و غنای زمین مشخص شود.
محمدی در رابطه با مصرف ترکیبی کودهای شیمیایی و زیستی تاکید کرد: باکتری‌های تثبیت کننده ازت و حل کننده فسفات می‌توانند عناصر موجود در هوا و خاک را برای ریشه گیاهان قابل جذب کنند.
وی افزود: در بسیاری از خاک‌های گلستان، عناصر فسفر و پتاسیم به صورت بلوکه شده وجود دارند و استفاده از کودهای زیستی می‌تواند در صرفه‌جویی هزینه‌های کشاورزان بسیار مؤثر باشد.
مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی استان گلستان تصریح کرد: در شرایط اقتصادی کنونی، بقا و سودآوری کشاورزی تنها از طریق عبور از روش‌های سنتی و روی آوردن به کشاورزی دقیق و علمی ممکن است.