خوداتكایی؛ سرمایهای كه ذوبآهن اصفهان را در سختترین شرایط پیش میبرد
در صنعت، برخی موفقیتها حاصل سرمایهگذاریهای بزرگ و برخی نتیجه شرایط مساعد اقتصادی است؛ اما دستاوردهایی ماندگارتر هستند که از دل فرهنگ سازمانی یک مجموعه شکل میگیرند. نگاهی به رویدادهای اخیر ذوبآهن اصفهان نشان میدهد آنچه امروز این مجتمع عظیم صنعتی را در مسیر پیشرفت نگه داشته، بیش از هر چیز فرهنگ خوداتکایی، اعتماد به دانش فنی و اتکاء به توان تلاشگران آن است.
ملیکا قرمزی – به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین
ثبت رکورد ماهیانه تولید میلگردهای 16 و 18 ترمکس در کارگاه نورد 350، تنها یک رکورد تولیدی نیست. این موفقیت نشان میدهد متخصصان ذوبآهن اصفهان با مدیریت همزمان فرآیندهای پیچیده تولید، کاهش ضایعات و بهرهگیری حداکثری از ظرفیت تجهیزات، توانستهاند ضمن افزایش بهرهوری، ارزش افزوده بیشتری برای شرکت خلق کنند. این دستاورد، حاصل دوراندیشی مدیریت ،دانش، تجربه و کار تیمی کارکنانی است که سرمایه اصلی این مجموعه به شمار میروند.
در سوی دیگر، احیای کارگاه تولید گِل مرطوب پس از یک دهه توقف و بومیسازی دانش فنی تولید این محصول راهبردی، نمونهای روشن از تبدیل تهدید به فرصت است. در شرایطی که محدودیتهای ناشی از تحریمها و ضرورتهای پدافند غیرعامل اهمیت تأمین پایدار مواد مصرفی را دوچندان کرده است، متخصصان ذوبآهن اصفهان با تکیه بر دانش و تجربه خود، وابستگی را به خودکفایی تبدیل کردند؛ اقدامی که علاوه بر کاهش هزینهها، استمرار تولید در کوره بلند را نیز تضمین میکند.
همزمان، توسعه خطوط متروی اصفهان با استفاده از ریل تولیدی ذوبآهن اصفهان، جلوه دیگری از اعتماد به توان داخلی است. ریل ملی امروز تنها یک محصول صنعتی نیست؛ بلکه نماد بلوغ فناوری، کیفیت قابل رقابت با استانداردهای بینالمللی و نقشآفرینی صنعت ایران در توسعه زیرساختهای کشور است. حضور ریل ذوبآهن در پروژههای بزرگ ریلی کشور، بیانگر آن است که خوداتکایی این شرکت نهتنها نیازهای داخلی خود را پاسخ داده، بلکه به پشتوانهای برای توسعه ملی تبدیل شده است.
وجه مشترک این سه دستاورد، تکیه بر دانش فنی، تجربه انباشته، همدلی کارکنان و باور به توان داخلی است. این همان فرهنگی است که طی دههها در ذوبآهن اصفهان نهادینه شده و امروز در دشوارترین شرایط نیز مسیر پیشرفت را هموار میسازد. هر زمان که محدودیتی پیش روی این مجتمع قرار گرفته، پاسخ آن نه عقبنشینی، بلکه نوآوری، بومیسازی، افزایش بهرهوری و اتکاء به سرمایه انسانی بوده است.
ذوبآهن اصفهان بارها ثابت کرده است که مهمترین سرمایه این مجتمع نه فقط تجهیزات و خطوط تولید، بلکه انسانهای متخصص، متعهد و خلاقی هستند که با دانش و تجربه خود، چرخ تولید را به حرکت درمیآورند. تداوم این فرهنگ خوداتکایی، تضمینکننده آیندهای روشن برای این صنعت مادر و عاملی تعیینکننده در حفظ جایگاه آن به عنوان پیشگام صنعت فولاد و تنها تولیدکننده ریل در غرب آسیا خواهد بود.