فصلِ سردِ شعارها و گرمایِ عمل؛ جمالینژاد در جستوجویِ اعتبارِ تازه در سالِ سرنوشت
«قابِ اصفهان» در سالِ سرنوشت؛ پایانِ ماهِ عسلِ شعارها و آغازِ فصلِ کنشگری گزارشِ تحلیلی از نخستین نشست خبری مهدی جمالینژاد در سال ۱۴۰۵
ملیکا قرمزی _به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین
اصفهان؛ شهرِ گنبدها و تالارِ شیشهای مدیریت – سال ۱۴۰۵ برای اصفهان با یک «سنتشکنی» آغاز شد. مهدی جمالینژاد، استاندار اصفهان، در نخستین نشست خبریِ سال جدید، ترجیح داد به جای پشت میز نشستن و خواندنِ بیانیههای معمول، رو در روی اصحاب رسانه قرار بگیرد؛ تلاشی برای عبور از حصار «گزارشهای کلیشهای» و رسیدن به فضایی که خود آن را «تعامل سازنده» نامید.
عبور از «سالِ دشوار» با کلیدِ «قاب اقتصادی»
جمالینژاد در مواجهه با پرسشهای بیپرده خبرنگاران، سال گذشته را «پیچیدهترین سال خدمت ۳۰ سالهاش» خواند؛ سالی که ناترازی انرژی و بحران آب، رمقِ توسعه را گرفته بود. اما پاسخِ استاندار به این بحرانها، نه توجیه بود و نه سکوت؛ او از «قاب اقتصادی» رونمایی کرد؛ بستهای برای جذب سرمایهگذاری به ارزش ۱۰۰۰ همت که بخشی از آن با جذب ۷۰ همت در حوزه انرژی خورشیدی و معرفی فرصتهای ۳ میلیارد یورویی در «ایزینکس» عینیت یافته است.
در حالی که منتقدان از توقف پروژههای عمرانی گلایه داشتند، ارقامِ اعلامی –از بازسازی ۱۵ هزار واحد مسکونی تا تداوم مرمت آثار تاریخی– نشان از آن داشت که چرخهای زیرساختی استان، اگرچه با سرعتی کمتر، اما همچنان در حال چرخش است. با این حال، پرسشِ داغِ قطار سریعالسیر تهران-اصفهان، همچنان سنگِ محکِ جدیت دولت است؛ جایی که علیرضا صلواتی، مجری طرح، با گلایه از «پرسشهای دلسردکننده»، وعده ریلگذاری در ۶ ماه آینده را داد و توپ را به زمینِ مطالبهگریِ مداومِ رسانهها انداخت تا مسئولان ملی را برای تأمین اعتبار زیر فشار بگذارند.
وعده «اقدام عملی» به جای «شعار»
لحظاتِ پرتنشِ نشست، جایی رقم خورد که خبرنگاران از تریبونِ خود برای فریادِ دردهای صنفی استفاده کردند. تورم، فشارِ سنگین اقساط مسکن دولتی و چالشهای معیشتی، سایه خود را بر فضای جلسه انداخته بود. جمالینژاد که پیشتر رسانه را «رکن چهارم دموکراسی» خوانده بود، در مواجههای بیسابقه، ضربالاجلی یکهفتهای برای معاون سیاسی خود (درویشی) تعیین کرد تا راهکارهای عملیاتی برای حل معضلات صنفی خبرنگاران روی میز بیاید.
اختصاص ۱۰ میلیارد تومان به صندوق قرضالحسنه خبرنگاران، نخستین خروجیِ ملموس این جلسه بود؛ اقدامی که نشان میدهد «مدیریتِ میدانی»، قصد دارد فاصله میان «حرف» و «عمل» را کاهش دهد.
از «شیخ بهایی» تا حماسه حمایت
در بخش دیگری از این نشست، مهران فاطمی، مشاور استاندار، با استعارهای تاریخی، عملکرد جمالینژاد در مدیریت بحران آب را با «ترازِ شیخ بهایی» قیاس کرد. او با اشاره به پیچیدگیهای فنی خط لوله ۳۰۰۰ میلیمتری، جاری شدن مجدد آب در زایندهرود را حاصلِ دوندگیهای پنهان دانست.
اما اوجِ حماسیِ جلسه، ورود ولی شکوهیمقدم، دستیار ویژه مدیرعامل ذوبآهن بود. او با بیانی صریح، صفِ رسانههای داخلی و غیربومی را جدا کرد و با تأکید بر اخلاقمداری رسانههای اصفهان، پیشنهادِ ایجاد تسهیلات ۴ درصدی برای ۵۰۰ خبرنگار با پشتوانه نقدینگی صنایع بزرگ استان را مطرح کرد؛ پیشنهادی که با تشویقِ ممتدِ حاضران، به «بمب خبری» جلسه تبدیل شد.
شکوهیمقدم با اشاره به بمبارانِ استانداری توسط دشمن، نگاهی استراتژیک به این واقعه داشت: «دشمن، مدیریتِ جمالینژاد را هدف گرفت؛ چرا که قدرتِ تحولآفرینِ او را درک کرده است.»
پایانِ یک نشست؛ آغازِ یک راه
این نشست، نه یک رویدادِ تشریفاتی، بلکه تلاشی بود برای بازتعریفِ رابطه «استانداری» و «رسانه» در اصفهانِ ۱۴۰۵. اکنون همه نگاهها به هفته آینده دوخته شده است؛ روزی که آزمونِ صداقتِ مدیریتِ استان در تحققِ وعدههای صنفی برگزار خواهد شد. اصفهان در انتظار است؛ آیا این «بازگشتِ امید»، به یک «روندِ پایدار» تبدیل میشود یا تنها در قابِ همین جلسه باقی خواهد ماند؟
شکوهیمقدم، مشاور و دستیار ویژه مدیرعامل ذوبآهن اصفهان، بهعنوان یکی از مدیران دعوتشده، تریبون به دست گرفت؛
او ابتدا از اهالی رسانه و حضور پررنگ آنها قدردانی کرد و گفت در یک سالی که در ذوبآهن حضور دارد با تکتک آنها ارتباط نزدیک دارد و سپس از آقای استاندار خواست تا بر اساس شناخت خود، ویژگی مهم اصحاب رسانه اصفهان را بیان کند؛
جناب آقای استاندار، حضرتعالی بنده را میشناسید؛ نه اهل اغراق هستم و نه اهل تملق، اما بر اساس تجربه خودم و کار در استانهای دیگر، از جمله تهران، رسانههایی را دیدم که وقتی منافع شخصیشان تأمین نمیشد، دین خود را زیر پا میگذاشتند، حمله میکردند و اخبار کذب منتشر میکردند؛ کارهای دونِ شأن انسانیت، چه برسد به خبرنگاری! اما در اصفهان، با وجود مطالبات قبلی بسیاری از آنها از ذوبآهن و گلایه، اما هیچگاه نشد یکبار خارج از دایره حق و حقانیت انتقادی مطرح کنند. همین موضوع باعث شد که با تمام توان پشت این عزیزان بمانم و سهم آنها را در تعامل با ذوبآهن افزایش بدهم و دست رسانههای بی تأثیر از استان های دیگر را کوتاه کنم، چون معتقدم اصحاب رسانه ی اصفهان هستند که پای همه مسائل اطلاعرسانی ذوبآهن ایستادند و می ایستند؛ حالا اگر حمایتی باشد باید شامل اینها شود. (صحبتی که با تشویق ممتد حاضران مواجه شد) و امروز بهعنوان یک دوست از شما میخواهم که این عزیزان را بهعنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت خود در نظر بگیرید. خواستههای اینها به حق است؛ انشاءالله همانطور که فرمودید، بهجد پیگیری می کنید.
مشاور عالی و دستیار ویژه مدیرعامل ذوبآهن یک راهکار بسیار خوب در بحث حمایت تسهیلاتی ارائه داد؛
خیلی از این شرکتها مبالغ هنگفتی در بانکها دارند. میدانید که اینها سود نمیگیرند، اما میتوانند با بانک تعامل کنند و این عزیزان که به ۵۰۰ نفر هم نمیرسند را بهخوبی پوشش تسهیلاتی دهند. مثلاً ذوبآهن ۲۰ نفر را معرفی کند برای تسهیلات ۴ درصدی؛ فولاد همینطور، پالایشگاه، پتروشیمی و هر شرکت بزرگ دیگری همینطور. میبینیم که بهراحتی حمایت تسهیلاتی این دوستان انجام میشود.
شکوهیمقدم بعد از این حمایت جانانه از خبرنگاران، اما چشمها را از زاویه دیگری بر روی عملکرد جمالینژاد باز کرد؛
«عزیزان من، مشاور محترم استاندار اشاره داشتند به عملکرد موفق استاندار و از طرفی گفتند عملکرد ایشان به خوبی دیده نمی شود . بنده صحبت ایشان را تکمیل میکنم؛ اسرائیل و آمریکا دیدند. آنها نمیخواستند که ساختمان استانداری را بزنند، هدف آنها جمالینژاد بود. آنها مدیریتِ فعال و تدابیر ویژه جمالینژاد را دیدند، هواپیماهای خود را فرستادند و استانداری را بمباران کردند، ولی بعضی اینجا نمیبینند چون خود را به خواب زدهاند و بیدار کردن آنها ممکن نیست. دوستان، وقتی آقای دکتر جمالینژاد قرار بود به اصفهان بیایند، بنده در نهاد ریاستجمهوری بودم و کاملاً مطلع هستم، حکم ایشان برای معاونت وزیر صادر شده بود و بنده به ایشان توصیه کردم همینجا بمانند، اما یک جمله قانعکننده فرمودند که من زاده ی اصفهان هستم و میخواهم اگر ارتباط و توانی دارم برای اصفهان استفاده کنم و خدمت کنم. امروز اگر آقای جمالینژاد و هر استاندار دیگری بخواهند همان معاون وزیر را ببینند باید از چند روز قبل وقت بگیرند، اما ایشان آنجا را رها کرد تا اینجا خدمت کند و ما باید حقیقتاً این نگرش را قدر بدانیم.»