به عنوان مدیرمسئول و خبرنگار رسانه های موسسه مطبوعاتی کیمیای ایران اعلام می دارم با توجه به اتفاقی که برای خبرنگار رسانه کیمیای ایران در تاریخ یکم دیماه 1404در حین ماموریت خبری اعزام به محل استانداری اصفهان رخ داد ، که در مقابل درب ورودی پارکینگ، هدف حمله فیزیکی یک زوج به شکلی غیرمنتظره و خشونتآمیز قرار گرفت.
این رفتار یک نوع تعرض به حریم شخصی خبرنگار زن به داخل ماشین وی بوده که بلکه توهینی آشکار به شأن حرفهای رسانه و کرامت انسانی خبرنگاری که در حال انجام مأموریت قانونی و رسمی خود بوده است، که باید در برابر خشونت، تهدید و تحقیر، بیدفاع موضوع تعرض رسیدگی به آن پیگیری شود.
بنا بر اظهارات شاهدان عینی، این زوج که سوار بر خودروی پراید بودند، ابتدا با ایجاد تنش لفظی، فضا را متشنج کرده و سپس مرد با وارد کردن ضرباتی به خبرنگار، اقدام به خشونت فیزیکی وبابرداشتن حجاب از سر خبرنگار زن، ضرباتی به بدن وی وارد کرده است .
با توجه به نقش خطیر خبرنگاران و چالشهای فراوانی که با آن روبرو هستند، حمایت گسترده و عملی از این قشر، نه تنها یک وظیفه اخلاقی برای مسئولان و جامعه، بلکه ضرورتی ملی و یک سرمایهگذاری برای آیندهای بهتر است.
دولت و مجلس قانونگذار برای حمایت از خبرنگاران باید قوانینی را تصویب کنند که حقوق خبرنگاران را تضمین کرده و از آنها در برابر تهدیدات فیزیکی و آسیب های اجتماعی محافظت نماید.
چراکه این ناامنی، به خبرنگاران تحمیل می شود وتوانایی آنها را در پیگیری مسائل حساس کم رنگ میکند. ایجاد سازوکارهای امنیتی لازم برای خبرنگارانی که در مناطق شهری و غیر شهری و همچنین پرخطر فعالیت میکنند، امریست حیاتی که این شامل حفاظت فیزیکی وآموزشهای لازم در صورت بروز حادثه میشود.
خبرنگاران و فعال رسانهای در حساسترین شرایط نیز به رسالت کاری خود ادامه دادند و در عمق جامعه بسیار بیشتر از ابزارهای نظامی و غیره کارایی داشتند.
در گزارشی که رییس مجلس ازتصویب احکامی در خصوص معیشت و توسعه رسانه ها درقانون برنامه هفتم توسعه اعلام کرد خبری در مورد حمایت ازتهدیدات فیزیکی نبود.
اکنون بیش از هر زمان دیگری، ضرورت تدوین و اجرای سازوکارهای حمایتی مؤثر برای خبرنگاران احساس میشود؛ از تأمین امنیت فیزیکی در محل مأموریتهای خبری گرفته تا حمایت حقوقی، قضایی و صنفی پس از وقوع حوادث. خبرنگار، بهویژه خبرنگار زن، نباید در مواجهه با خشونت، تنها بماند.