ماجرا فقط یک حمله‌ی نظامی ساده نیست. آنچه رخ داده، یک تعرض آشکار به حاکمیت ملی و عزت مردمی است که قرن‌ها برای استقلال و امنیت‌شان ایستادگی کرده‌اند. ما با رژیمی طرف هستیم که ماهیتش بر اشغال، تجاوز و کودک‌کشی بنا شده، و حالا با جسارتی عجیب پا به خاک ایران گذاشته است. این تجاوز، نه فقط خط قرمز ما، بلکه نقطه‌ی جوش غیرت هر ایرانی است.
به گزارش پایگاه خبری کیمیای ایران آنلاین /جامعه‌ی دانشجویی، همیشه پیش‌رو و بیدار بوده؛ از روزهای انقلاب گرفته تا سال‌های دفاع مقدس. امروز هم باید مثل همیشه، صدای عدالت‌خواهی و ایستادگی باشد. دانشجو نمی‌تواند در برابر چنین وقاحتی بی‌تفاوت باشد. سکوت در این بزنگاه، یعنی همراهی با ظلم.
برخی سعی می‌کنند با توجیهات سیاسی یا بی‌ارتباط جلوه‌دادن این مسئله با زندگی ما، فضا را عادی‌سازی کنند. اما امنیت، سیاست، عدالت و مقاومت، مستقیماً با آینده‌ی همه‌ی ما گره خورده است. اگر امروز در برابر تجاوز به مرزهای میهن‌مان ساکت بمانیم، فردا باید منتظر نفوذ به درون خانه‌هایمان باشیم.
پاسخ به این تجاوز باید چندلایه باشد؛ هم در سطح دیپلماتیک، هم امنیتی، و هم مردمی. از مسئولین انتظار می‌رود قاطع، هوشمند و بی‌تعارف عمل کنند. اما در کنار آن، ما دانشجویان، باید با صدای بلند، قلم تیز و حضور هوشیارمان، نشان دهیم که ایران جای آزمون و خطا نیست. خاک ما، خط قرمز ماست.
تجاوز به خاک ایران، یعنی بیداری یک ملت. ما خواب نمی‌مانیم.